نکاتی در مورد استفاده صحیح از تلویزیون شهری در مراسمات

نمی‌دانم بحث را از کجا شروع کنم؛ تلویزیون‌های شهری از هنگامی که وضوح بیشتر از HD و تراکم پیکسلی زیاد را آغاز کردند (یعنی پیکسل‌ها بسیار ریزتر و نزدیک‌تر از تلویزیون های محیطی و تابلو روان‌هایی که از چند متری هم پیکسل‌هایشان معلوم است هستند)، جای خود را در مراسمات داخل سالن به جای پروژکتور و اجسام تزئینی و مراسمات فضای باز که امکان نصب پروژکتور وجود ندارد باز کردند.

به شخصه از تلویزیون شهری و پروژکتور در مراسم‌ها خوشم می‌آید؛ پس زمینه متحرک می‌تواند بسیار از خشکی مراسم‌ها بکاهد، به اجراها طراوت ببخشد و حتی با حال و هوای افراد حاضر در مراسم بازی کند. به طور مثال در یک مراسم دعا ابتدا یک پس زمینه کلی داشتیم؛ در هنگام خواندن دعا تصویر سخنران و زیرنویس دعا را روی تلویزیون انداختیم و در انتهای مراسم که مداح دل‌های همه را به کربلا برد، ما هم تصاویر و فیلم‌های پر احساس مرتبط را پخش کردیم. اینطور شد که بعد از مراسم از بخش تلویزیون شهری بسیار تشکر کردند؛ اما اگر یک بنر در پس زمینه بود چه اتفاقی می‌افتاد؟ در همه حال همان پس زمینه کلی را داشتیم (و بماند که نیم ساعت مانده به شروع مراسم تازه به ما سفارش دادند که پس زمینه اصلی را فلان طور کنید!).

با این حال استفاده از تلویزیون شهری می‌تواند گاهی اوقات باعث خراب شدن مراسم و اعصاب خوردی مردم شود! در ادامه به چند مورد اشاره می‌کنم:

۱- مجبور نیستید از تلویزیون شهری استفاده کنید!

اگر مراسمتان روندی یکنواخت دارد و با یک بنر کارتان راه می افتد و یا اگر گرافیستی ندارید که برای هر بخش تصویری کار کند و یا اصلا گرافیست ندارید و از مسئول تلویزیون بیچاره توقع دارید برایتان در لحظه بنر بزند و پخش کند مجبور نیستید تا کلی هزینه کنید و از تلویزیون شهری استفاده کنید؛ در عوض هزینه ی بسیار کمتری بدهید تا برایتان یک بنر شکیل طراحی کنند و همان را استفاده کنید. تصویر زیر را ببینید:

فونت زشت و درشت، یک کار عجله ای، بدون هرگونه ملاک زیبایی؛ خب چرا؟

۲- مواظب مقدار نور تلویزیون شهری خصوصا در شب باشید!

در تصویر قبل، سعی کنید تا چهره ی فرد بالای سن را به دقت مشاهده کنید (نور نمایشگرتان را هم تا ته بالا ببرید تا بیشتر با آن تلویزیون هم ذات پنداری کرده باشید!). اگر مشکلی ندارید که خوش به حالتان؛ اما اگر مثل من و خیلی افراد دیگر چشمانتان به نور حساس باشند حتما می‌گویید خدا لعنتت کند در شب تاریک تصویر سفید انداخته ای، نور تلویزیون را هم تا ته بالا برده ای، یکراست می آمدی پروژکتور در چشممان روشن می کردی! جدا حکم لامپ را دارد ببنید چطور از پشت سر نور داده:

۳- تلویزیون شهری، قاتل الدوربین!

حتما تابحال شده که با دوربین گوشی از نمایشگرتان فیلم یا عکسبرداری کنید و نوار مشکی به وجود آمده روی نمایشگر را مشاهده کرده اید. این مشکل را در کنار مشکل تراکم پیکسلی و نور زیاد تلویزیون شهری که بگذارید، تصویربردار بیچاره باید کله اش را به دیوار بکوبد! مشاهده کنید که چطور تصویر سفید با نور زیاد انداخته اند و تصویربردار برای آنکه تصویر مجری را ثبت کند مجبور شده ISO را زیاد کند و نتیجه چنین آشی شده است:

ضمن اینکه اقدام به کشیدن تصویر برای پر کردن کادر ۱۸:۹ توسط مسئول مربوطه را محکوم می نماییم!

اگر شما یک مسئول پخش تلویزیون شهری (اپراتور تلویزیون شهری) هستید، سعی کنید در حین مراسم در جاهایی که نیازی به تغییر تصویر نیست بین جمعیت حرکت کنید و ببینید که مردم تصویر را چطور می‌بینند. اگر هم مسئول مراسم هستید یکبار مسئول تلویزیون شهری را پای نتیجه کارش بنشانید 😁 یا اقلا یک نفر را در بین جمعیت داشته باشید که ناهماهنگی ها را به شما گزارش کند؛ به حرفش هم گوش کنید (مثل من که هر پیشنهادی می‌دهم یکی به قبایش بر می‌خورد 😐)

درایور نوار LED RGB با مادون قرمز و بلوتوث

اگر تا بحال قصد نور دهی به یک LED یا LED RGB (RGB سرواژه سه رنگ اصلی یعنی قرمز و سبز و آبی ست) را با یک پردازنده داشته باشید، حتما در جریان هستید که مقدار جریانی که از هر پایه آن می توانید بکشید بیشتر از ۱۰ میلی آمپر نمی تواند باشد زیرا پردازنده ها موجودات ظریفی هستند! 🙂
همچنین ولتاژ مورد نیاز یک نوار LED RGB چیزی در حدود ۱۲ ولت است، نه ۵ ولت اتمگا (و نه ۳٫۳ ولت پردازنده های ARM)

اما چاره چیست؟

یکی از معمول ترین راه ها استفاده از ترانزیستور های ماسفت است؛ با استفاده از یک ماسفت می توانید ولتاژ و جریان زیادی را به کمک ولتاژ و جریانی کم به راحتی هرچه تمام تر کنترل کنید.

طی جستجو های من، ماسفت TIP120 یا TIP122 برای این کار مناسب به نظر می آمد. با توجه به اینکه نوار ال ای دی مورد نظر من آند مشترک و سه پایه برای کنترل داشت، سه ماسفت TIP122 را به قیمت دانه ای ۵ هزار تومان خریدم و در مدار استفاده کردم اما در هنگام استفاده آیسی ها بسیار داغ می کردند و این اصلا خوب نبود؛ به خصوص که نوار فعلی تنها ۵ ال ای دی داشت اما پروژه باید توانایی کنترل نوار های چند متری را هم میداشت (یعنی بیش از ۳ آمپر در حالی که جریان فعلی به نیم آمپر هم نمی رسید!). پس دوباره جستجو کردم و اینبار به ماسفت ST13007 رسیدم که توانایی کار تا ۵۰ ولت و ۳۰ آمپر را داشت و آفتاب رایانه آن را تنها ۱۹۰۰ تومان میفروخت! بعدا که از یکی از مغازه های پاساژ بهشتی پرسیدم، متوجه شدم که قیمت TIP122 هم ۱۹۰۰ تومان بوده اما دنیای الکترونیک با کمال وقاحت آن را ۵ هزار تومان فروخته!

به هر حال ماسفت های جدید را در مدار گذاشتم و به خوبی کار کرد. تصویر زیر را مشاهده کنید:

ولتاژ ۱۲ ولت از پایه ۳ وارد می شود؛ به وسیله ی پایه ۱ کنترل می شود و به پایه ۲ می ریزد که به یکی از پایه های نوار LED RGB متصل است.

دستگاه از طریق کنترل مادون قرمز و فرامین بلوتوث دستور می گیرد؛ دستوراتی مانند تنظیم قرمز و سبز و آبی، تنظیم دو حالته روشنایی، چهار حالت رقص نور و…